Geld, geld.
Je hebt een afspraak met de wet. - Spijtig, Sheriff...
ik ben getrouwd.
Eén-oog piraat?
Je liet iets vallen.
Geef het op, je einde is nabij.
Ik wou altijd eindigen met een boem.
Nee! - De weeskinderen!
Ik wil niet vroeg weggaan, maar onze rit is hier.
Het is mij of de kinderen. Kies.
Rijden als de wind.
Stilhouden.
Woody, haast je.
Nee...
Maar ik kan de trein vangen. - Nu wat criminelen vangen.
Oneindigheid en verder.
Reik naar de lucht. - Je kan me niets maken.
Ik bracht m'n aanvalshond met een krachtveld.
En ik m'n dinosaurus die krachtvelden opeet.
Kwaadaardig Varken.
Dat is Mijnheer kwaadaardig Dokter varken.
Buzz, schiet je laser op m'n badge. - Nee, dat zal je doden.
Doe het gewoon.
Je gaat het gevang in. Kijk uit.
Mam! - Doe verder alsof ik er niet ben.
Nee, Molly... - Het is in orde.
Een baby van 1,5 meter uit de ruimte.
En ze vertrappelt alles. Ren voor jullie levens!
Betekent het rode lampje dat hij werkt?
Zeg gelukkige verjaardag tegen Molly.
Gelukkige verjaardag. - Charmant.
Kijk hoe groot je wordt.
Buzz Lightyear komt je redden.
Goed werk.
Iedereen in positie. - Ik vind m'n andere oog niet.
Wiens voet zit in m'n gezicht? - Mijn, geef terug.
Je hebt ons leven gered. We zijn je eeuwig dankbaar.
Buzz, vind je het erg als ik naast je kom zitten?
Ja, nee, waarom zou ik dat erg vinden?
Het is warm hier. - Daar komen ze.
Sergeant, heb je het? - Missie voltooid.
Voorzichtig.
Jongens, we hebben een kans.
Iedereen klaar? - Klaar. Vooruit ermee.
Buzz, maak het telefoontje.
Doelwit is onderweg. Net zoals we geoefend hebben.
Hallo, is daar iemand?
Molly, blijf uit m'n kamer. - Ik ben er niet geweest.
Wie heeft dan aan m'n spullen gezeten? - Ik niet.
Dat ging goed. - Hij hield me werkelijk vast.
Dit is erg. - Hij is 17 jaar.
Er wordt niet meer met ons gespeeld.
Jongens, we doen een vergadering.
Niet opnieuw. - Roep iedereen bij elkaar.
We zijn tezamen, Woody.
We wisten allen dat operatie Speeltijd een gokje was.
Meer een mislukking. - Het gaat niet om gespeeld te worden...
Maar om er te zijn voor Andy. Dat weten we.
We kunnen opnieuw proberen, toch?
Ik beëindig het, jongens. We stoppen ermee.
Andy gaat naar de hogeschool binnenkort.
Dit was onze laatste kans.
We gaan naar de zolder toe. Houd je hulpmiddelen dichtbij.
Reserve delen, batterijen... Alles voor 'n overgangsperiode.
Overgang? We zijn er geweest.
We wisten dat deze dag er aan zat te komen.
Ja, maar nu is hij er. - Elk speelgoed ondergaat dit.
Wat ga je doen? - De oorlog is voorbij.
Wij gaan elders strijden. - Elders?
Afwezig zonder verlof? - We hebben onze plicht.
Andy wordt volwassen. En kom het onder ogen...
als de vuilzakken bovenkomen, zitten wij er als eerste in.
Vuilzakken? - Wie zei daar iets over?
Het was een eer met jullie te strijden. Veel succes.
Dat ga je nodig hebben. - Nee, wacht.
Worden we weggegooid? - Nee, niemand.
Hoe weet jij dat? - We worden achtergelaten.
Het komt goed, Jessie. - Waarom vertrokken zij dan.
Moeten wij vertrekken? - Gingen we niet naar de zolder?
Ik haat deze onzekerheid. - Wacht. Even stilte.
Niemand wordt weggesmeten.
We zijn hier allen nog. We verloren er inderdaad een paar...
Wheezy en Etch. - Bo Peep.
Ja, zelfs Bo.
Allen goed speelgoed voor nieuwe eigenaars.
Maar tijdens elke garageverkoop, elke grote schoonmaak...
hield Andy ons bij.
Hij moet om ons geven of we waren niet hier.
Andy zet ons lekker knus en veilig op zolder.
En we zijn allen tezamen. - Precies.
Er zijn spelletjes en boeken daarboven. - Renbaan circuit.
Dank je wel. - En de oude TV.
Voilà, de oude TV. En die jongens van de kerstboom.
Die zijn ook tof, toch?
Op 'n dag, met geluk, heeft Andy zelf kinderen.
En dan speelt hij met ons, toch?
Wij zullen er altijd zijn voor hem. - Komaan...
laten we onze onderdelen nemen en op een reisje gaan.
Ik vind best m'n ander oog. - Waar liet je het deze keer?
Een donkere en stoffige plek.
Eens kijken welke prijs we krijgen op eBay.
Andy zorgt zeker weten voor ons.
Je verzekert het hen, hè? - Ik weet het niet, Buzz.
Wat kan ik anders zeggen?
We zijn alleszins altijd tezamen.
Voor oneindig en verder.
Krijg ik je stereo? - Nee.
Krijg ik je computer? - Nee.
Je videospelletjes? - Vergeet het, Molly.
Andy, laten we beginnen. Alles wat je niet meeneemt...
gaat of op de zolder, of in de vuilbak.
Ik vertrek vrijdag pas. - Het is afvaldag.
Het is eenvoudig. Skateboard: Homeschool.
Little league toffee. Wellicht zolder.
Klokkenhuis: Afval.
De rest kan je zelf doen. - Waarom heb je deze nog?
Molly, m'n kamer uit. - Nog drie dagen en het is van mij.
Jij hebt ook nog werk. Je hebt meer speelgoed dan je kan spelen.
Ze kunnen andere kinderen erg gelukkig maken.
Welke kinderen? - Die van de crèche.
Ze vragen altijd om schenkingen. - Wat is dat?
Geen gemaar, kies welke je wil doneren en ik zet ze af.
Ocharme, Barbie. - Ik krijg de Corvette.
Andy, maak beslissingen.
Zoals? - Wat je met deze gaat doen.
Schenken aan Sunnyside? Misschien online verkopen?
Mam, niemand zou ze willen.
Ze zijn afval. - Je hebt tot vrijdag.
Alles wat niet ingepakt is, of op zolder staat...
wordt weggesmeten. - Wat dan ook.
Wat gebeurt er? - We worden weggegooid, idioot.
Wat hulp nodig? - Het lukt wel.
Ga je me missen als ik weg ben?
Als ik nee zeg, krijg ik dan nog steeds je kamer?
Nee. - Ja, dan.
Ik krijg geen adem. - Dit kan niet waar zijn.
Stil, wat is dat geluid?
Andy.
Dat is geen afval.
Denk, Woody.
Buster, kom hier.
Jongen, naar de stoep.
Nee, Buster. Nee.
Sta op.
We staan op de stoep. - Ik wist het.
Iedereen trekken.
Het wil niet kantelen.
Het is van polyethyleen.
Er moet een uitweg zijn. - Andy wil niet. Wat is het punt?
Punt, punt!
Duwen! - Ik hoor de vuilkar.
Het komt dichterbij.
Buzz. Jessie.
Andy gooide ons weg. - Hij noemde ons afval.
Hoe kon hij?
Dit slaagt op niets. - Dit hadden we moeten weten.
Het is net zoals met Emily. - De sergeant had gelijk.
En Woody verkeerd. - Wacht. Niet hysterisch worden.
Daar is het de perfecte tijd voor. - Wees hysterisch.
Misschien, maar niet momenteel.
Ik weet wat te doen.
Wat?
Dit hadden we jaren geleden moeten doen. - Wat met Woody?
Hij is in orde, Buzz. Andy neemt hem mee.
We moeten gaan.
Je hebt gelijk. Vooruit.
Buzz, wat is er gaande? Die doos wordt geschonken.
Alles onder controle. We hebben 'n plan. - We gaan naar de crèche.
Zijn jullie gek geworden?
Andy ging ons weggooien. - Nee, hij wou jullie op zolder.
Hoe kwamen we dan op de stoep? - Een vergissing.
Andy's mam vond jullie afval. - Andy stak ons in een vuilniszak.
En noemde ons afval. - Je moet me geloven.
Natuurlijk, hoge school jongen. - Andy gaat vooruit, Woody.
We moeten hetzelfde doen.
Uit de doos, meteen.
Buzzy help me, dit ding moet... - Woody, wacht.
We moeten doen wat het beste voor iedereen is.
Geweldig, het duurt eeuwig om terug te geraken.
Het is in orde, Barbie. Het komt wel goed met je.
Molly en ik zijn al jaren samen.
Ik kan niet geloven dat ze me weggooit.
Welkom bij die club. - Luister...
we moeten snel terug naar Andy.
We verbergen ons onder de stoel... - Laat het tot je doordringen.
Hij wil ons niet meer. - Hij zette je op de zolder!
Hij liet ons achter op de stoep. - Beiden, kalm.
Wacht tot je ziet hoe de crèche is. - Hoe is het dan?
Een zielige, eenzame plaats voor oud speelgoed zonder eigenaar.
Jij kan goed troosten. - Je zal zien als we er zijn...
smeek je om terug te gaan.
Ziet iemand iets? - Er is een speelterrein.
We hebben de hoofdprijs. - Zo ver zielig en eenzaam.
Houd dit in perspectief. - Perspectief?
Deze plek is perfect. - Het is erg mooi.
Er staat een regenboog op de deur.
Hallo, daar. - Dat is lang geleden.
Ik wou deze speeltjes afgeven. Is dat Bonnie?
Kijk hoe groot je al bent. - Zeg hallo, schatje.
Hallo. - Hoe zijn jouw kinderen?
Dat zijn geen kinderen meer. Andy gaat naar de hoge school.
Kan je dat geloven? - Missen ze deze niet?
Nee, er wordt nooit mee gespeeld.
Zie je enige kinderen? - Waar brengt ze ons heen?
Kijk. - Wat dan?
Ik zie niets.
Buiten speeltijd.
Wat doen we nu? - Terug naar Andy.
Ziet iemand een uitgang? - Wie wilt een uitgang.
Laat ze met ons spelen. - Het ander speelgoed kan jaloers zijn.
Ik wil zien. Het is mijn beurt.
Nieuw speelgoed!
Hallo, aangenaam. - Buzz Lightyear tot je dienst.
Dank je. Mag ik?
De grijper.
Hallo, daar.
Ik dacht al nieuwe stemmen te horen. Welkom in Sunnyside.
Ik ben Lotso de beer, maar noem me Lotso.
Buzz Lightyear, we komen in...
Hetgeen je moet weten over mij, is dat ik een knuffelaar ben.
Jullie lijken veel mee gemaakt te hebben.
Afschuwelijk. - Nu ben je veilig.
We zijn allen afdankertjes. Gedumpt, geschonken...
garageverkoop en tweedehands.
Je gaat ontdekken dat dit het beste is wat je kon overkomen.
Meneer Lotso, spelen ze hier elke dag met speelgoed?
Heel de dag. Vijf dagen per week.
Wat als de kinderen opgroeien? - Dat vertel ik je.
Als ze oud worden, komen er nieuwe bij.
Als die oud worden, vervangen nieuwe hen.
Je ontgroeit hen nooit, of wordt nooit achtergelaten...
of vergeten. Geen eigenaars, betekent geen gebroken hart.
Een wonder. - En jij wou bij Andy blijven.
Omdat we zijn speelgoed zijn. - Je werd door hem geschonken, hè?
Het is zijn verlies. Hij kan je niet meer kwetsen.
Laten we jullie plaatsen. Ken...waar is die jongen. Ken!
Nieuw speelgoed. - Zo daar.
Wie is klaar voor Ken's droomrondleiding?
Toon ze waar ze verblijven. - Als jullie hierheen willen...
Ik ben Ken. - Barbie.
Kennen we elkaar? - Dat zou ik nog weten.
Ik hou van je beenwarmers. - Mooie Ascot.
Kom, Ken. Pauze duurt niet eeuwig. - Deze kant op, iedereen.
Je hebt een goed vooruitzicht. Ze houden van nieuw speelgoed.
Wat een toffe beer. - Hij ruikt naar aardbeien.
Hier hebben we alles wat speelgoed maar verlangt.
Reserve onderdelen, superlijm, en enorm veel batterijen.
Als je denkt oud te worden, stop dan met je zorgen.
Onze Beer SPA houdt je gloednieuw.
Hier woon ik. Ken z'n droomhuis.
Met een disco, een Dune Buggy. En een kamer om kleren te passen.
Je hebt alles. - Alles behalve iemand om te delen.
Als je iets nodig hebt, vraag het me dan.
We zijn er al.
Dank je, Big Baby. Ontmoet onze nieuwe vrienden.
Arme baby, wij zijn tezamen weggegooid.
Verlaten door dezelfde eigenaar. Maar hier zijn die niet nodig...
we leven op onszelf. Onze eigen meesters.
Ons eigen lot bepalen.
Kijk uit voor Puddles.
Hier verblijven jullie.
De Rupsenkamer.
Bekijk deze ruimte eens.
De hoofdprijs.
Hallo. - Hallo.
Het is zo prachtig.
Wat?
Hé, kleintje.
Hoelang is het geleden dat er met jullie gespeeld werd?
Jaren geleden. - Wacht maar...
over een paar minuten gaat die bel, en gaan jullie dromen in vervulling.
Echt spelen. Ik kan niet wachten.
Als je ons wil excuseren, wij gaan best terug.
Welkom bij Sunnyside. - Bedankt. Doei.
Zal ik je wederzien? - Ik zie je vanavond.
In mijn dromen. - Ken, snel een beetje.
Barbie, kom mee naar m'n droomhuis.
Ik weet dat we elkaar pas kennen. Je kent me niet van G.I. Joe...
maar als ik je aankijk lijkt het... - Alsof we voor elkaar gemaakt zijn?
Ja! - Ik kom eraan, Lotso.
Ik ben zo opgewonden.
Dat lijken mij kinderen. - Ik wil bespeeld worden...
waarom gaat de tijd zo traag. - Hoeveel zijn er daar?
Ik geef toe dat het hier leuk is.
Maar we moeten naar huis. - Hier hebben we een nieuw leven.
Een kans om kinderen terug blij te maken. - Waarom blijf je niet?
Ja, blijf. - Kom op.
Je wordt bespeeld. - Nee, jongens. Nee.
We hebben allen een kind. Andy.
En als hij ons op de hoge school wil, of op de zolder...
dan moeten we daar zijn voor hem.
Ik ga naar huis. Iedereen mag me vergezellen.
Vooruit, Buzz.
Onze missie met Andy is voltooid.
Wat? - We moeten samenblijven.
Zonder Andy waren we niet samen.
Kijk op je schoen, jij ook Jessie, welke naam staat erop?
Misschien geeft Andy niet meer om ons. - Natuurlijk wel. Om ons allen.
Ik zag dat hij je op zolder wou zetten. Keer nu niet je rug naar hem.
Word wakker. Het is voorbij.
Andy is volwassen.
Goed, dat is perfect. Hoe egoïstisch van jullie.
Dus dit is 't einde? Na alles wat we hebben meegemaakt?
Nee, Bullseye, jij moet blijven.
Nee, ik zei blijf.
Ik wil niet dat je alleen op zolder zit.
Blijf maar.
Bonnie.
Ik moet gaan.
Bonnie, ben je hier?
Kom op... Nee, nee.
Wat is dat?
Da's beter.
Bonnie! Daar ben je dan.
Kom, tijd om naar huis te gaan.
Nee, nee...
Reik naar de lucht.
Iene, miene, mutte...
Jij bent m'n favoriete hulpsheriff.
Bonnie! - Ik kom eraan.
Geweldig.
Alles komt wel goed. - Woody gaat met Andy mee.
Zoals hij altijd wou. - Hij is gek.
Hogeschool is geen plek voor speelgoed. - Die dienen als speeltijd.
Buzz, sprekend over speeltijd. Ze staan te dringen.
Hoeveel? - Een heleboel.
Ik kan amper wachten. - In positie.
Ik word als eerst bespeeld.
Rex... - Kom bij papa.
Er zit een slang in m'n laars.
Ik zou graag op jullie feestje komen, maar eerst ga ik een liedje zingen.
Een sheriff!
Aan de kant, Mr. Pricklepants. We hebben een gast.
Wil je graag koffie?
Het is goed voor jou, maar niet te veel, anders moet je...
Moet je... Ik ben zo terug.
Hallo, excuseer me.
Waar ben ik? - Hij vraagt enkel iets.
Excuseer mij dat ik in m'n rol wil blijven.
Mijn naam is Buttercup. Baron Von Sush ken je al.
Hallo, ik ben Trixie.
Ik weet niet waar ik ben. - Of een café in Parijs...
of een taverne in New Jersey. Ik kom zopas van de dokter...
met ingrijpend nieuws. - Heb gewoon plezier...
het komt in orde. - Nee, nee...
Wie wil er Sludge?
Een geheim ingrediënt. Jellybeans.
Iemand heeft de waterpoel vergiftigd. - Vergiftigd?
Wie doet zoiets gemeen?
De schrikwekkende heks. Kijk uit.
Ze gebruikt haar heksenkrachten.
Ik weet een schuilplaats.
Ze vindt ons hier nooit.
Wat scheelt er?
Ze vond ons. We moet een ruimteschip hebben, om te ontsnappen van de heks.
Je doet het geweldig. - Ben je klassiek getraind?
Hoe kom ik hier weg? - Er is geen uitweg.
Grapje, de deur is ginds. - Je sprong er midden in.
Ik ben Dolly. - Woody.
Meen je dat? Je kan hem veranderen, nieuwe kamer en zo.
En dat zegt een pop genaamd Dolly.
Wie is de nieuwe? - Bent u een echte cowboy?
Eigenlijk... - Natuurlijk niet.
Hij heeft zelfs geen hoed. - Die heb ik wel...
M'n hoed. - Zie je wel.
Ik vond een ruimteschip. - Showtime.
Snel, erin. Riemen aan, Bladen omhoog.
Hou vast, het kan hobbelig zijn.
Drie, twee, één, omhoog.
Je redde ons, je bent onze held.
Ik heb pijn in mij zij.
Waar is m'n staart?
Iemand een hand nodig?
Waar is m'n neus? - Hier.
Hier is jouw arm. Waar is m'n snor?
Ik herinner me speeltijd niet zo.
Andy speelde nooit zó met ons. - We maken er het beste van.
Die peuters weten niet hoe te spelen. - Ze zijn te jong.
En ze zijn plakkerig. - We moeten in de Vlinderkamer zijn.
Met de grote kinderen. - Dat is correct.
Ik ga praten met Lotso om ons te verplaatsen.
Verdraaid, probeer die.
Gesloten. - Hier ook.
Probeer de ramen. - Negatief.
Het is een Snekler 380. Beste kinderbeveiliging ooit.
We zitten gevangen. - Viel iemand het dakraam op?
Hoe geraken we daar?
Iedereen, ik tel tot drie.
Eén, twee... - Drie!
Loslaten.
Vooruit.
Het is hem gelukt.
Goed werk, Buzz.
Hadden ze een toffe speeltijd? - Stil, straks horen ze je.
Jij begint. - Ik...
Hou... - Van jou.
Nu wil ik eindigen. Nu ik eerst.
Ik... - Hou...
Van jou. - Zie, het werkt altijd.
Jij bent zo slim. - Kom op, Romeo.
Ik ga je missen.
Kom maar op.
Daar gaan we. - Kom op.
Geen geld meer erbij.
Wijs naar hier. - Op de eend.
Dat is een eend. - Gewonnen!
De laatste ronde. - Jij verloor.
Minimale bod: 5 monopolie. Wilde coyote.
Wissel van drie dubbele azen.
Wat vinden jullie van de nieuwe? Blijvertjes?
Alsjeblieft, zeg. - Cowgirl?
Dinosaurus? - Kleine peuter.
Maar die ruimtekerel. Hij kan handig zijn.
Hij is niet het scherpste mes op de plek waar ze de messen bewaren.
Ja, jij.
Je hebt er zelf eentje, niet?
Kalm, Twitch.
Barbie is anders. - Hoor de zwakkeling.
Wat verwacht je van 'n meisjes speeltje? - Ik ben geen meisjesspeelgoed!
Waarom blijven jullie dat zeggen? - Al dat speelgoed is wegwerpbaar.
We mogen van geluk spreken als ze een week overleven.
Kijk eens wie hier is.
Laat me gaan. - Breng hem naar de bib.
Nee!
1225 Sycamore.
Woody, wat doe je?
Ik moet hier weg. - Ga je weg?
Maar had je geen plezier? - Ja, meer dan in jaren.
Ik behoor aan iemand anders. - Wie is Yitna?
Het wordt uitgesproken als Yitné. - Er staat Andy.
Hij is mijn Bonnie. En hij vertrekt weldra.
Ik moet thuis geraken. - Waar is dat?
Elm Street, 2304 Elm.
Hebben jullie een kaart? - Mee bezig. Trixie.
Ik start de computer.
Losmaken, lafaards. Ik wil Lotso spreken.
Stil, Buck Rogers. Je spreekt met Lotso wanneer wij dat zeggen...
Ken, wat is er gaande? Waarom is dat speelgoed gebonden?
Hij was ontsnapt. - Ontsnapt?
Nee, zo behandelen we onze gasten niet.
Allemachtig toch. Zie zo. Het spijt me.
Lotso, er is een vergissing. - Een vergissing?
De kinderen in de Rupskamer zijn te jong voor ons.
We vragen met respect een verplaatsing naar de Vlinderkamer.
Aanvraag toegestaan. - Maar Lotso...
Stil. Hij toont initiatief.
Leiderschap. Dit is een blijvertje.
Gehoord? Een blijvertje.
We brengen je bij de grotere.
Vanaf nu krijg je alles wat je wil.
Perfect, ik haal m'n vrienden. - Wacht even, Buzz.
Die Rupsenkinderen moeten iets van speelgoed hebben.
M'n vrienden behoren daar niet. - Geen van ons.
Daar ben ik het mee eens, Daarom, voor onze gemeenschap...
laten we het nieuwe speelgoed om het ruwe werk te doen voor de oudere.
Dat lijkt me te kloppen.
Maar ik kan niet accepteren. Een familie blijft tezamen.
Een familieman, hè. Waarom blijf je niet?
Terug in de onderbrekingsstoel.
Laat me los.
Stuur Boekworm binnen.
Daar is het dan. Verkeerd geplaatst.
Eens kijken. Hulpmiddelen, onderhoud...
Verwijder de schroeven om aan de batterijen te komen.
Wat doe je?
Laat me gaan.
Om je Buzz Lightyear actie figuur terug naar z'n originele ontstaan te brengen...
schuif de knop dan van 'Speel' naar 'Demo'.
Stop! Nee, nee.
Wat was dat? - Lijkt uit de gang te komen.
Ik zal kijken.
Zie je iets? - Nee, het is donker.
Wacht, ik zie Andy. - Wat?
Dat is onmogelijk. - Ik zie hem echt.
In zijn kamer. M'n ander oog!
Die ik achterliet.
Dit is zo vreemd. Hij pakt in.
Hier komt Buster. Aan de kant.
Andy is in de gang.
Hij kijkt op zolder. Daar is mama.
Waarom is hij zo boos?
Dit is vreselijk.
Hij zoekt en zoekt naar ons.
Hij zoekt ons? - Andy wil ons wel.
Ik wist het gewoon. - Hij wou ons wel op zolder.
Dan vertelde Woody de waarheid. - Jij geloofde hem niet.
Jij als eerste. - We moeten naar huis.
Lotso. - Hoe gaat het vanavond?
Godzijdank, heb je Buzz gezien? - We moeten hier weg.
Weg? Jullie zijn er pas.
Pas geleden hadden we geen vrijwilligers meer voor de peuters.
Ze houden zoveel van nieuw speelgoed.
Houden van? Er is op ons gekauwd, geschopt, gekwijld...
Kijk maar naar m'n pocketboek.
Het zit zo, lieve Potato, jij verlaat Sunnyside niet.
Lieve Potato? Tegen wie denk jij dat je 't hebt?
Ik heb meer dan 30 hulpmiddelen, en ik verdien meer respect...
Dat is beter.
Niemand pakt m'n vrouw's mond eraf, behalve ik.
Geef terug, harige luchtverfrisser.
We gaan naar huis, jongens. - Jij gaat nergens heen.
Wie houdt ons dan tegen?
Buzz, je bent terug. Buzz?
Kijk uit.
Gevangen buiten werking gesteld, commandant Lotso.
Wat doe je? - Stilte.
Jij bent gevangen door de Galactic Alliance. - Galactic Alliance?
Goed gedaan, Lightyear. Sluit ze op.
Ja, sir.
Waar ga jij naar toe?
We zijn jouw vrienden. - Bespaar me je leugens.
Je keizer is verslagen en ik ben immuun voor je betoverende goede uiterlijk.
Blijf van mijn vrouw af.
Laat me los, kwijlende idioot. - Hij niet. Deze aardappel moet manieren leren.
Breng hem naar de doos. - Zet me neer, idioot.
Waar breng je me naar toe? Stoute baby.
Ken, wat is er aan de hand? - Barbie. Je zou in het droomhuis wachten.
Wat doe je met m'n vrienden? - Naar binnen.
Wacht, Barbie. - Raak me niet aan.
Het is uit. - Barbie, ik...
Geef m'n sjaal terug.
Lightyear, leg uit waar ze slapen. - Ja, sir.
Gevangenen slapen in hun cellen. Iedereen die zijn cel uitkomt, slaapt in de doos.
Appél tussen zonsopkomst en ondergang,
Als een gevangene het appèl mist slaapt hij in de doos.
Gevangenen zeggen niets, tot hen iets gezegd wordt.
Als een gevangene terug praat slaapt hij... - In de doos.
Begrepen.
Op de plaats rust, soldaat. Ze zijn geneutraliseerd.
Onthoud, ze zullen alles zeggen, zodat je aan jezelf gaat twijfelen.
Geen zorgen, commandant iedere twijfel die ik had...
is bij de academie uit mij geslagen.
Wij doen de dingen hier op Sunnyside zo.
Als je onderop begint, je schulden betaalt, kan het leven hier fantastisch zijn.
Als jullie onze regels overtreden, over de schreef gaat...
eerder probeert weg te gaan, dan doe je jezelf pijn.
Woody, wat heb je met hem gedaan? - Slapen jullie maar lekker.
Morgen moeten jullie een hele dag spelen.
1225 Syca...
Wie is Velocistar237?
Dat is een dinosaurusspeeltje uit de straat. Dat is niets. Ik regel dat even.
Slechts een dinosaurus.
Sycamore. Enter.
Wees alsjeblieft niet ver weg.
Het is net om de hoek.
Kijk mij, ik ben groot speelgoed.
Ik zie jou op de Saka.
Als jullie ooit op de crèche van Sunnyside komen...
zeg maar dat Woody thuis is gekomen. - Kwam jij uit Sunnyside?
Hoe ben je ontsnapt? - Dat was niet makkelijk.
Wat bedoel je met ontsnapt?
Sunnyside is een plaats van vernietiging en wanhoop.
Beheerd door een slechte beer, die ruikt naar aardbeien.
Lotso? - Pluizig en knuffelig aan de buitenkant...
van binnen is hij een monster. - Hoe weet jij dat?
Chuckles zal het je vertellen.
Ik heb Lotso gekend.
Hij was goed speelgoed. Een vriend.
We hadden hetzelfde kind. Daisy.
Ik was daar toen Lotso uitgepakt werd.
Daisy hield van ons allemaal. Maar, Lotso was speciaal.
Ze deden alles samen.
Ik heb nog nooit een kind en speelgoed gezien die verliefder waren op elkaar.
Op een dag gingen we rijden.
Op een tussenstop wat spelen.
Na de lunch viel Daisy in slaap.
Ze kwam nooit terug.
Lotso wilde niet opgeven.
Het duurde een eeuwigheid, maar eindelijk waren we bij Daisy.
Maar toen was het te laat.
Iets is er die dag veranderd binnenin Lotso.
Er knapte iets. - Ze heeft ons vervangen.
Kom op. - Ze heeft alleen jou vervangen.
Nee, ons allemaal.
Ze houdt niet meer van jou.
Kom op.
We waren verloren. Afgedankt.
Ongeliefd, niet gewenst.
Toen vonden we Sunnyside.
Maar, Lotso was mijn vriend niet meer.
Hij was niemands vriend.
Hij nam Sunnyside over, en gooide 't hele systeem omver.
Hoe ben jij er uitgekomen? - Ik raakte blut.
Bonnie vond me, en nam me mee naar huis. Ander speelgoed was niet zo gelukkig.
Het is niet goed wat Lotso gedaan heeft, nieuw speelgoed heeft geen kans.
M'n vrienden zijn daar. - Je kunt niet terug.
Nu teruggaan is zelfmoord. - En jouw Andy dan?
Ging hij niet naar school?
Stil, muziekvarken. Hou op.
Ik mis Woody ook.
Maar, hij komt nooit meer terug.
Allemaal wakker worden. - Commandant, Lotso, sir.
Alles rustig, niets te melden. - Prima, Lightyear.
We hebben je bij 't ruimtecommando nodig. - Wat heb je met m'n man gedaan?
Big Baby.
Lieverd.
Het was koud en donker. Niets dan zand en een paar 'Lincoln Logs'.
Dat waren denk ik geen 'Lincoln Logs'.
Maak je maar klaar. Er is een speeldag met het lot.
Je had niet terug moeten komen, cowboy. Ze zijn aardig tekeer gegaan sinds je weg bent.
Meer bewakers, meer patrouilles. Jij en je vrienden komen hier nu nooit meer uit.
Ik ben er al een keer uitgekomen. - Je hebt een keer geluk gehad.
Mijn advies? Hou je gedeisd.
Je overleeft het wel. - Ja, hoelang?
Ik ben hier al jaren. Mij breken ze nooit.
Speelgoed gaat hier maar op één manier weg.
Arme jongen. 's Ochtends komt de vuilniswagen.
Dan ga je naar de stortplaats. - Ik waardeer je bezorgdheid.
Er wacht een kind op ons, dus wij gaan weg.
Als jij ons helpt, het ene speelgoed voor het andere, ben ik je erg dankbaar.
Als je er uit wil, moet je eerst door de deuren zien te komen.
Elke avond op slot. Aan de binnen en buitenkant.
De sleutels hangen aan een haak in 't kantoor. - Begrepen. Wat nog meer?
De auto van Lotso rijdt de hele nacht rond.
De hal, de lobby, de speelplaats... - En de muur?
2,5 meter hoog. Stenen muur. Je kunt er niet doorheen. Je gaat er over of ligt er onder.
Dat lijkt allemaal zo erg niet. - Dat is het ook niet.
Je echte probleem is de aap.
De aap is het oog in de lucht. Hij ziet alles.
Klaslokalen...
gangen.
Zelfs de speelplaats.
Hij kan deuren openmaken, langs bewakers sluipen...
over de muur klimmen, als je die aap niet uitschakelt...
ga je nergens naar toe. Wil je hier uitkomen?
Raak die aap dan kwijt.
Pauze. Kom op, kinderen.
Jongens. - Woody?
Jullie leven nog. - Natuurlijk.
Mijn hoed. Waar is Buzz?
Lotso heeft iets met hem gedaan. - Hij denkt dat hij 'n echte ruimteranger is.
Nee. - Ja, terugkeer van de astro idioot.
We hadden Andy niet moeten verlaten. Ik had het verkeerd.
Jessie heeft gelijk. Ze had het verkeerd.
Nee, het is mijn schuld dat ik bij jullie ben weggegaan.
Van nu af aan blijven we bij elkaar.
Maar, Andy gaat naar school.
School. Jij moet naar huis, voordat Andy morgen weggaat.
Morgen? Dat betekent... - Dat we hier uitbreken.
Vanavond. - Onmogelijk.
Je kunt hier niet uitkomen. - Dat kan wel.
Maar één weg.
Slinky Dog? - Aanwezig.
Groene jongens. Cowboy meisje.
Hier. - Paard?
Piggy Bank. - Ja.
Tyrannosaurus? - Hier.
Barbie? - Hier.
Potato Head?
Super Troopman, wakker worden.
Onmogelijk.
Wat laat voor een wandelingetje, Potato Head?
Dat is Mr. Potato Head voor jou. - Je blijkt een mondje vol te hebben.
Jij Ascot dragende roze neus. Jij bent geen speelgoed.
Je bent een hulpmiddel. Je bent een opgeblazen bol.
Neem hem mee naar de doos. - Nee, niet de doos.
Het spijt me, ik meende het niet. Ik hou van de Ascots.
Ik ga kijken. - Goed gedaan, Lightyear.
Ga door met je ruimte ding. - Dank u.
Ja, sir, volgroeide man.
Ken?
Wat wil je? - Ik hou het niet meer uit hier.
Ik wil naar de Vlinderkamer. Met jou.
Daar had je gisteren aan moeten denken. - Ik zat fout.
Ik wil samen met jou zijn. In jouw droomhuis.
Haal me hier alsjeblieft vandaan.
Goed. Maar de dingen zijn ingewikkeld.
Je moet doen wat ik zeg. - Dat beloof ik je.
Ik zal alles doen. Ik verschoon je luiers.
Pak het plakband.
En hier gebeurt de magie.
Kijk al jouw kleren eens. Dat je me hier nooit naar toe hebt gebracht.
Tenniskleding. - Kijk dit eens.
Kung Fu vechten, Canvas Hero, met een sportvaantje.
Flower Power.
Niemand waardeert kleding hier.
Niemand. - Wil jij een paar kledingstukken showen?
Een paar maar.
Waar is de sleutel.
Hebbes.
Wat doe je. Blijf van mijn spullen af.
Kom maar op, Porky.
Niet vechten. Ophouden.
Jullie kunnen elkaar niet slaan. Dat is mijn werk.
Gevangenisopstand.
Haal de tortilla.
Klaar? - Klaar.
Barbie?
Geen spelletjes meer. Wat heeft Lotso met Buzz gedaan?
Hoe zetten wij hem weer terug? - Je kunt mij niet laten praten.
Ik zou wel willen dat je het probeerde.
Eens kijken. Hawaïaanse zwembroek.
Barbie, dat was een originele.
Ga je gang maar. Er zijn er toch genoeg van.
Glitter smoking.
Wat maakt het uit. Die was toch ordinair.
Een Negro jasje. - Niet het Negro jasje.
Deze is van 1976?
Uit de Groofy collectie, ja. - Wat zonde.
Nee.
Er is een handleiding.
Lotso heeft Buzz in demo modus gezet. - Waar is die handleiding?
Waarom kon dit niet tot morgen wachten? Alsjeblieft.
Waarom duurt het zolang?
Hoe kunnen we Buzz weer maken?
Waar kijk jij naar?
Vlieg maar weg, lafaard.
Geweldig.
Geef het maar op. Niemand hoort je.
Wat? - Niemand kan je horen.
Wat? - Hij zei, 'niemand kan je'...
Stil. Woody, je bent terug.
Hou hem tegen. Laat hem er niet uit. - Ik word gegijzeld door m'n eigen gevangenen.
Snel. Er zit een schakelaar op zijn rug. - Laat me los, tuig.
De Galactic rechtbank heeft geen genade met jullie.
Waarom werkt het niet? Waar is de handleiding?
Er moet 'n klein gat zijn onder de schakelaar. - Een klein gat. Gevonden.
Reset je Buzz Lightyear door er een paperclip in...
Gebruik je vinger. - Wat nu?
Hou de knop maar vijf seconden vast.
Het is mijn schuld niet.
Starlog, ik ben ontwaakt uit hypersleep op een vreemde planeet.
Wat heb je gedaan? - Wat je mij gezegd hebt.
Ik ben omringd door onbekende wezens.
Vriend of vijand.
We zijn allemaal vrienden.
Ik moet neergestort zijn en mijn geheugenkaart is gewist.
Heeft iemand mijn ruimteschip gezien? - We moeten hem terugzetten.
Hoe doen we dat? - Dat stuk is in het Spaans.
We hebben geen tijd. Kom op, El Buzzo. - Mijn schip is goed geland.
Succes, cowboy.
Daar komen ze.
Buzz?
Waar bleef je zolang? - Het werd ingewikkeld.
Waar is Potato Head? - Niet gezien.
Buzz.
Mijn woestijnbloem.
Heb jij Buzz gemaakt? - Zo iets.
Achter je. Er komt iemand aan.
Jullie geloven niet wat ik vanavond heb moeten doorstaan.
Is alles goed met je? - Ik voel me vers, gezond.
Het is vreselijk. - Je bent afgevallen.
En zo groot.
Jij bent mooi om te zien voor afneembare ogen.
Alles veilig.
Kom op.
We zijn er bijna.
Naar achteren.
Kom op.
Juffrouw, u bent de mooiste bloem uit de ruimte.
En samen bestrijden wij het kwaad.
Woody.
We zijn er bijna. - Er achter aan.
Duw me omhoog.
Buzz Lightyear komt te hulp.
Open. - Goed gedaan, Buzz. Kom op.
Is het veilig? - Daar kom ik wel achter.
Woody, is alles goed? - Ja, kom maar naar beneden.
Niet allemaal tegelijk. - Wat zei hij?
Volgens mij, allemaal tegelijk. - Nee.
Bedankt. - Graag gedaan.
We zijn er bijna. - Slink, denk je dat je het haalt?
Ik mag dan oud zijn, ik kan nog wel springen.
Gelukt. - Goed zo, Slink.
Klim er maar over.
Ben je verdwaald, klein hondje?
Kijk eens wie er terug is.
Het spijt me, cowboy. Ze hebben me gebroken.
Wat doen jullie allemaal? Terug naar je kind aan het rennen?
Hij wil jullie niet meer. - Je liegt.
Is dat zo? Vertel mij dan eens...
als je kind zoveel van je houdt, waarom gaat hij dan weg?
Denk jij dat je bijzonder bent? Je bent een stuk plastic...
gemaakt om weg te gooien.
Als je het over de duivel hebt.
Wij hebben speelgoed in onze Vlinderkamer nodig...
en jullie moeten die vrachtwagen ontlopen.
Kom weer bij onze familie terug.
Dit is geen familie maar een gevangenis. Je bent een liegbeest en een pestkop.
Ik rot liever weg in die vuilniswagen dan bij familie van jou te komen.
Jessie heeft gelijk. Autoriteit verkrijg je door toestemming...
niet door bedreiging van macht.
Als dat is wat je wil.
Wacht, Barbie. Doe dit niet, Lotso.
Ze is een Barbie pop. Zo zijn er nog honderd miljoen.
Voor mij niet.
Goed, ga dan ook maar naar hen toe.
Sunnyside kan fantastisch zijn, als we elkaar eerlijk behandelen.
Lotso heeft een piramide van ons gemaakt, en staat er zelf bovenop.
Is iemand het met Ken eens?
Ik heb je niet weggegooid, dat heeft je kind gedaan.
Ze houden niet echt van dat speelgoed, kauw daar maar op als je in de vuilniswagen zit.
Wacht. En Daisy dan?
Ik weet niet waar je het over hebt. - Daisy. Je deed alles samen met haar.
Toen heeft ze ons weggegooid. - Nee, ze is je verloren.
Ze heeft ons vervangen. - Ze heeft jou vervangen.
Als jij haar niet kon hebben, dan kon niemand dat.
Jij hebt gelogen tegen Big Baby, en je hebt al die tijd gelogen.
Waar heb je dat vandaan? - Ze hield van jou, Lotso.
Ze heeft nooit van mij gehouden. - Zoveel als een kind van speelgoed kan houden.
Wil jij je mama terug? Ze heeft nooit van jou gehouden. Wees niet zo een baby.
Duw ze er allemaal in.
Dit gebeurt er als jullie dombo's proberen te denken.
We zijn allemaal afval, dat weggegooid gaat worden.
Dat is speelgoed alleen maar.
Hou op. Zet me neer, idioot.
Nee, wacht even. Baby, wacht.
Hij is weg. - Allemachtig.
Opschieten.
Alsjeblieft zeg. - Kom op.
Woody.
Daar komt er één.
Kom op.
Nee, Barbie.
Woody.
Nee.
Kunnen jullie mij horen? Is alles goed?
Natuurlijk niet, idioot. We zijn verdoemd.
Iedereen naar Buzz toe.
Zijn we er allemaal? Slinky. Rex?
Tegen de muur. Snel. - Juffrouw, waar ben je?
Dat halen ze nooit.
Kijk uit.
Heeft iemand hem gezien? - Ik heb hem gevonden.
Is alles goed met je?
Dat was ik toch niet? - Je bent terug.
Ja, ik ben terug. Waar ben ik geweest?
Verder dan oneindigheid, spaceranger.
Waar zijn we nu. - In de vuilniswagen, op weg naar de vuilnisbelt.
We gaan er in.
Heb je al je onderdelen?
Mijn baby's. - Nee, jongens.
Nee.
Hou je vast.
Wat moeten we doen? - Het komt wel goed als we bij elkaar blijven.
Het is een magneet. Kijk uit.
Geen zorgen, Slink. We halen je wel naar beneden.
Ik bekijk het wel vanaf hier.
Pak iets van metaal vast.
Je hebt hem gehoord.
Het werkt niet.
Help me. Ik zit vast.
Help me.
Bedankt. - Bedank me nu nog maar niet.
Schiet op.
Bedankt, sheriff. We zitten hier allemaal samen in.
Toch, jongens?
Jongens? - Woody, we zijn hier beneden.
Ik zie daglicht. We redden het wel.
Dat is geen daglicht.
Rennen.
Sheriff, de knop. Help me.
Kom op.
Druk op de knop.
Schiet op.
Druk er op.
Waar is je kind nu, sheriff?
Nee. - Lotso.
Wat moeten we doen?
Al die nare dingen die ik over Andy's zolder zei...
dat neem ik allemaal terug. - Ik ook.
Wat je zegt.
Lieverd, je was zo dapper.
Je hebt ons leven gered. - En wij zijn eeuwig dankbaar.
Mijn jongens. - Papa.
Waar is Lotso? Die haarbal?
Ik zou zijn steken wel los willen maken.
Vergeet het, jongens. Hij is het niet waard.
Wat heb je daar? - Zo één had ik er als kind.
Aardbeien.
Hou je mond maar dicht.
Woody, we moeten je thuis zien te krijgen. - Dat klopt, schooljongen.
En jullie dan? Ik bedoel...
Misschien is de zolder niet zo een geweldig idee.
We zijn het speelgoed van Andy. - We zullen er voor hem zijn.
Samen.
Als hij nog maar niet weg is. - Wacht even. Ik kijk even.
Andy is nog aan het inpakken. Maar hij is bijna klaar.
Hij woont aan de andere kant van de stad. - We zijn nooit op tijd.
Kom op, Buster. - Schat, heb je alles?
Nog een paar dozen, mama. - Kom op!
De kust is veilig.
Daar was je al!
Dit is niet vaarwel.
Woody, veel plezier. - Ja maar niet té veel.
Woody, zorg goed voor Andy. - Hij is een goeie jongen...
maar hij moet wel naar de kapper. - Zal ik doen.
Zullen jullie het wel redden op zolder? - Natuurlijk wel...
daar komt bij, ik weet hoe je Buzz op Spaans zet.
M'n wat?
Je weet ons te vinden, cowboy?
Heb je Molly al gedag gezegd? - Wel tien keer.
Mam, het is al goed.
Ik wou dat ik altijd bij je blijven kon.
Dat zal je ook zijn.
Ga je Buster geen gedag zeggen?
Natuurlijk wel. Wie is er zo'n brave hond?
Pak je spullen. - Buster, laat Molly niet bij m'n spullen komen.
Mam, denk je echt dat ik deze doneren moet?
Dat moet je zelf weten lieverd. Wat je wil.
Ga daar niet naar binnen, het spookt in de bakkerij.
Ben je gek geworden, je wekt de geesten nog.
Kijk uit, de geesten gooien met taarten.
Andy? Kijk jou toch eens.
Ga je naar de hoge school? - Ja, op dit moment.
Wat kunnen we voor je doen? - Ik heb hier nog wat speelgoed.
Hoor je dat, Bonnie? - Dus jij bent Bonnie...
ik ben Andy. Iemand heeft me verteld dat jij heel goed spelen kunt.
Deze waren van mij, maar omdat ik weg ga...
zoek ik iemand die heel speciaal is...
om met ze te spelen.
Dit is Jesse de stoerste cowgirl in het hele westen...
zij is gek op 'critters', maar niet zonder haar beste vriend Bullseye.
Kijk.
Dit is Rex, de gemeenste, vreselijkste dinosaurus die er ooit was.
Potato Heads. Meneer en mevrouw. Hou ze wel bij elkaar, want ze zijn verliefd.
En Slinky, is de trouwste hond die je je maar bedenken kan.
Hamm, bewaart je geld...
maar, hij is de grootste boef die je kent, slechte dokter Pork Chop.
En deze kereltjes komen van een vreemde buitenaardse planeet, Pizza planeet.
En dit, is Buzz Lightyear, het tofste speelgoed ooit...
kijk, hij kan vliegen en laser schieten...
hij heeft gezworen de ruimte te beschermen tegen de kwade keizer Zurg.
Tot de oneindigheid en daar voorbij.
Je moet beloven goed voor hen te zorgen..
ze betekenen heel veel voor me.
Mijn cowboy?
Woody? Wat doet hij hier?
Er zit een slang in m'n laars.
Woody is m'n vriend al zolang ik me herinneren kan...
hij is dapper, zoals 't hoort bij cowboys...
en lief en slim, maar wat Woody echt speciaal maakt...
hij zal je nooit in de steek laten, nooit!
Hij zal er voor je zijn, door dik en dun.
Zou jij voor hem kunnen zorgen?
Goed dan.
Dokter Pork Chop valt de spook bakkerij aan.
De spoken gaan er vandoor, Woody zal ze wel tegen houden.
Buzz Lightyear zal ze redden.
Bedankt, jongens.
Kijk mama, ze spelen allemaal samen.
Kom mee, laten we wat gaan eten.
Tot ziens, maatje.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tokke, Biteme en Suurtje Gedownload van www.ondertitel.com